Στην έκθεση στον Πόρο, πάνω σε παλαιές πόρτες- φύλλα ντουλάπας, ο Μανουσάκης έχει ζωγραφίσει αναμνήσεις : τα ενδύματα που κατά εποχές τοποθετήθηκαν στις ντουλάπες αυτές σχετίζονται με τα σώματα ∙ με τη μυρωδιά, την υφή, τη θερμότητά τους. Με αφετηρία και έμπνευση τον προϋπάρχοντα διαχωρισμό των φύλλων σε τέσσερα κάθετα πλαίσια, ο καλλιτέχνης επεξεργάζεται και αναπτύσσει τα οριζόντια δίπτυχα και τρίπτυχα από την προγενέστερη εργασία του. Όπως στα παλαιότερα, έτσι και στα νεώτερα έργα, αποσπάσματα από διαφορετικές πράξεις δημιουργούν κάθετα τετράπτυχα, με συνεχείς και ασυνεχείς διηγήσεις. Έτσι, συντίθενται μωσαϊκά, χωρίς όμως να είναι προφανές πού ανήκει το κάθε τους τμήμα. Αφορούν το ίδιο άτομο; Είναι ονειρικές εικόνες;
Στα περισσότερα έργα του Μανουσάκη ο παιχνιδιάρικος χαρακτήρας της κατακερματισμένης εικόνας βρίσκεται απλώς στην επιφάνεια∙ στην επιδερμίδα του έργου. Το έργο είναι ερωτικό, έντονο, μελαγχολικό. Ο κατακερματισμός της δράσης σε χωριστά πλαίσια είτε υποστηρίζει την αναδόμηση της αφήγησης είτε αποκαλύπτει μια ολοκληρωτική αποδόμηση: έναν ακρωτηριασμό σωματικό –η τμηματοποίηση σε πλαίσια-ή συναισθηματικό∙ μπορεί ακόμη να υπαινίσσεται τον ερωτικό ευνουχισμό.