Η Αφροδίτη Λίτη συγκροτεί έναν γλυπτικό κόσμο όπου η θάλασσα, η μνήμη και ο μύθος συνυπάρχουν ως ενιαία χωρική εμπειρία. Αναδεικνύεται μία σύγχρονη και εννοιολογική πρακτική. Η καλλιτέχνις δημιουργεί ένα ανοιχτό πεδίο σχέσεων και αλληλεπιδράσεων- ανάμεσα στο έργο και τον χώρο, στην ύλη και το φως, στο φυσικό και το τεχνητό, στο οικείο και το υπερπραγματικό. Μέσα από την αντανάκλαση, την κλίμακα και τη μεταμόρφωση συσχετίζει την φύση, τον μύθο και το όνειρο.

Ο χώρος της γκαλερί μετατρέπεται σε ένα εσωτερικό θαλάσσιο πέρασμα. Οι κολυμβήτριες, το δελφίνι, τα όστρακα, η βάρκα συγκροτούν ένα πεδίο υπαινιγμών. Η θάλασσα δεν αναπαρίσταται· ανακαλείται μέσα από την κίνηση, τη λάμψη, την αλλαγή κλίμακας και τις απρόβλεπτες σχέσεις ανάμεσα στις μορφές.

Οι αντανακλάσεις από τις ψηφίδες Murano και οι μεταλλικές λάμψεις διαχέονται στον περιβάλλοντα χώρο, μεταβάλλοντας διαρκώς την οπτική εμπειρία. Το έργο δεν τελειώνει στα όριά του αλλά επεκτείνεται τόσο οπτικά όσο και φαντασιακά. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει ψήγματα από την μνήμη σε χρόνο παρελθόντα και μέλλοντα. Η γκαλερί γίνεται ενεργός τόπος, μέσα στον οποίο τα γλυπτά αναπτύσσονται, πολλαπλασιάζονται και μεταμορφώνονται.

Στην αυλή, το υπερμέγεθες δαχτυλίδι με τις δύο σαύρες, μεταφέρει την έννοια της ανάδυσης σε ένα φυτικό και χθόνιο περιβάλλον. Το έργο εγκαθίσταται μέσα στον υπάρχοντα χώρο, τον ενεργοποιεί και διευρύνει τα όρια της γλυπτικής προς την εγκατάσταση, την εμπειρία και την ποιητική ανατροπή της πραγματικότητας.